Frederieke Saeijs

De Nederlandse violiste Frederieke Saeijs is opgegroeid in Den Haag. Na het succesvol afronden van haar middelbare school en het Haagse Conservatorium cum laude met een 10 met onderscheiding, heeft zij zich buiten de Nederlandse grenzen begeven. Zowel nationaal als internationaal heeft zij vele prijzen in de wacht gesleept. Ze heeft gesoleerd met verschillende grote dirigenten en orkesten. Naast haar optredens als soliste, speelt zij ook in verschillende (kamermuziek)combinaties en geeft zij ook les. In september 2015 is haar solo CD uitgebracht door Linn Records met daarop de 6 sonaten van Ysaÿe  Op dit moment woont Frederieke met haar vriend en twee zoontjes in Madrid. Voor meer informatie zie http://frederiekesaeijs.com

  • Waarom heb jij „JA” gezegd tegen 2CU?

Nou, daar hoefde ik niet lang over na te denken! Ik ben opgegroeid in een groot gezin met 8 kinderen. Mijn oudste zus Mascha is meervoudig gehandicapt. Zij is inmiddels 41 en woont nog steeds full-time bij mijn ouders thuis. Dankzij een PGB kunnen mijn ouders een aantal uur hulp per week inhuren. Daardoor kan mijn zus ook overdag thuis blijven in haar vertrouwde omgeving, waar ze het liefste is. Het meeste werk qua verzorging doen mijn ouders echter zelf. Zo is mijn moeder in haar leven nog geen nacht van Mascha’s zijde geweken. Haar handicaps omvatten o.a. autisme, epilepsie en het ontbreken van een heupkom aan één kant, waardoor ze slecht kan lopen. Mijn ouders hopen diep van binnen mijn zus te “overleven”, en er zodoende zeker van te kunnen zijn dat ze tijdens haar leven altijd goed, liefdevol en met volle aandacht verzorgd is geweest.
Zelf ben ik ondertussen moeder van twee lieve zoontjes; de oudste is 3 jaar en de jongste is bijna 3 maanden. Mijn goede vriendin Vanessa Liem heeft een ook een zoontje van 3, Thijmen, die zeer ernstig verstandelijk en meervoudig gehandicapt is geboren. Haar verhaal heeft mij zeer geraakt. Mijn zus Mascha is meervoudig gehandicapped, maar kan bijvoorbeeld wel spreken, eenvoudige tekeningen maken en zelfs een beetje schrijven. Ze houdt van gezelligheid en kletst er honderduit op los. Op die manier kan zij zich goed uiten en laten weten hoe ze zich voelt. Thijmen daarentegen kan dat allemaal niet, hij kan alleen maar liggen, en oogcontact is niet iets vanzelfsprekends. Ik heb torenhoog respect voor de manier waarop Vanessa met de situatie omgaat, er het beste van makend samen met haar man en dochter van 6. Ik weet wat de impact is op een gezin van een gehandicapt kind, er kunnen een heleboel dingen niet – zo gingen wij vroeger nooit op vakantie, en al helemaal niet op pad met het complete gezin. Aan de andere kant heeft Mascha ons in het gezin allemaal veel levenswijsheid gebracht, het dagelijks waarderen van de kleine dingen, en vooral het besef dat gezondheid niet iets vanzelfsprekends is.
2CU richt zich op het verbeteren van de levenskwaliteit van personen met zeer ernstig meervoudig en verstandelijke beperkingen (ZEVMB),  door hen die niet voor zichzelf kunnen spreken of opkomen een stem te geven. Dat initiatief kan ik alleen maar van harte ondersteunen!

  • Wat voor invloed heeft jouw zus op jou gehad?

Ik weet niet beter, net als de rest van mijn broers en zussen, dan dat Mascha er altijd was. Zelf ben ik de 2e in de rij en scheel 4 jaar met Mascha. Door dagelijks met de beperkingen van Mascha geconfronteerd te worden, ben ik me al heel jong gaan realiseren hoe ontzettend bijzonder het is wanneer je je eigen lijf in alle vrijheid kunt aanwenden als expressiemiddel, als instrument.  Mijn hobby (en later beroep) was vioolspelen, en daarnaast hield ik veel van dansen. Mijn zus Mascha zei vaak als ik naar dansles ging: “Dat kan ik niet hè?”. Dat deed wel wat met me! Ondanks haar beperkte bewegingsvrijheid was en is Mascha wél het zonnetje in huis. Ze heeft een goed gevoel voor humor, kan heel ondeugend zijn en is bijzonder scherp in het onthouden van allerlei data, zoals bijvoorbeeld verjaardagen (incl. dag van de week). Ze herhaalt zichzelf heel vaak, soms eindeloos, vanwege haar autisme, en is enorm gehecht aan een vast dagritme. Een verstoring daarvan kan makkelijk tot een epileptische aanval leiden. Daarnaast luistert ze het liefst het hele jaar door naar Sinterklaasliedjes, waarbij het geduld en gevoel voor humor van mijn ouders behoorlijk op de proef wordt gesteld. Het allerbelangrijkste dat m’n zus me heeft geleerd is dankbaar zijn voor je gezondheid! En altijd je gevoel voor humor bij de hand houden. Én je tanden durven zetten in iets dat je heel graag wilt, ook al is of lijkt het moeilijk te bereiken…De gedachte aan haar, thuis in haar stoel luisterend naar Kinderen voor Kinderen, in haar veilige en regelmatige wereld, heeft mij juist gestimuleerd om het ruime sop te kiezen, simpelweg omdat het kán, met m’n gezondheid als paspoort naar de rest van de wereld.

  • Op wat voor een manier wil jij invulling gaan geven aan jouw ambassadeurschap?

Via mijn grote passie, de viool. Een persoon met ZEVMB is minimaal of niet in staat zich te uiten via het lichaam of de stem. De viool is juist een verlengstuk van mijn lichaam geworden, een extra arm of stemband zou je kunnen zeggen. Via de muziek, en de “stem” van mijn viool, zou ik graag een bijdrage willen doen aan 2CU, bijvoorbeeld door het geven van een benefietconcert voor (toekomstige) sponsors.

© Copyright 2016 Complex Care United. Alle rechten voorbehouden

Contact gegevens:

Stichting Complex Care United - 2CU

Sweelinckplein 28

2517 GN Den Haag

info@2cu.nu

Uw donatie is welkom op: 

NL 95 RABO 0310 7283 39

t.n.v. Stichting Complex  Care United

BIC :RABONL2U

KvK: 65791789